កុំអាលជឿទាំង១០យ៉ាង ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់! អានហើយនឹងបែកប្រាជ្ញា!
Connect with us

បែបផែនជីវិត

កុំអាលជឿទាំង១០យ៉ាង ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់! អានហើយនឹងបែកប្រាជ្ញា!

ប្រិយមិត្តដែលជាពុទ្ធសាសនិកជនប្រាកដជាធ្លាប់ជ្រាបរួចមកហើយពីក្បួនតម្រា និងសេចក្ដីប្រៀនប្រដៅជាច្រើនរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធព្រះបរមគ្រូនៃយើង។ ថ្ងៃនេះ Anarchak សូមបន្តនាំយកសេចក្ដីបង្រៀនទាំង ១០យ៉ាងទាក់ទងនឹងការជឿឬមិនជឿ។

ក្នុងនោះព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់សម្ដែងថាកុំអាលជឿដោយគ្រាន់តែស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈទាំង ១០ នេះ៖

១. កុំអាលជឿព្រោះសេចក្តីរាយការណ៍

២. កុំអាលជឿព្រោះតែវាជាទំនៀមទម្លាប់

៣. កុំអាលជឿព្រោះជាពាក្យចចាមអារ៉ាម

៤. កុំអាលជឿព្រោះការអាងក្បួន ឬ គម្ពីរ

៥. កុំអាលជឿព្រោះតក្កវិជ្ជា

៦. កុំអាលជឿព្រោះអនុមានឬលំនឹកស្មាន

៧. កុំអាលជឿព្រោះតែការស្មានតាមស្ថានភាព

៨. កុំអាលជឿព្រោះត្រូវនឹងទ្រឹស្តីដែលពិនិត្យពិច័យហើយ

៩. កុំអាលជឿព្រោះឃើញទំនងគួរឲ្យជឿ

១០. កុំអាលជឿព្រោះយល់ថា សមណៈឬបុគ្គលរូបនេះជាគ្រូរបស់យើង

សរុបមកបើទោះជាមើលទៅហាក់ដូចជាពិតជាក់ស្ដែងក៏ដោយ ឬនរណាជាអ្នកប្រាប់យើងក៏ដោយ ក៏មិនទាន់ត្រូវជឿជាក់ ១០០ភាគរយដែរ ដរាបណាយើងមិនទាន់ប្រើអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់អ្វីដែលគេប្រាប់នៅឡើយ៕

ចុចអាន៖ អត្ថន័យយ៉ាងល្អ នៃពាក្យរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ដែលអាចជួយអ្នកឲ្យដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងជីវិតបាន

ចុចអាន៖ ជីវិតគឺបែបនេះឬ? គេចពីខ្លាបានតោងដើមឈើ បែរជួបកណ្ដុរកកេរខ្សែហើយតោនៅខាងក្រោមទៀត!

អត្ថបទពិសេស៖ ​មតិគួរពិចារណា៖ ទោះធ្វើបុណ្យប៉ុនភ្នំធំជាងមហាសមុទ្រក៏មិនអាចទូទាត់នឹងបាបប៉ុនល្អងធូលី!

ជីវិតកើតមានលើលោកចៀសមិនផុតពីសេចក្ដីទុក្ខ គ្រាន់តែទុក្ខច្រើនទុក្ខតិច និងយូរឬឆាប់។ មនុស្សមិនអាចគ្រប់គ្រងវាសនា តែអាចគ្រប់គ្រងសកម្មភាពដែលអាចកែកុនប៉ះប៉ូវវាសនាបាន។ សកម្មភាពមានច្រើនយ៉ាងតែបើសង្រួមមកគឺមានតែពីរប៉ុណ្ណោះគឺ អំពើ “បុណ្យ” និង “បាប”។

មនុស្សជាច្រើនជឿថាទង្វើបុណ្យនឹងឱ្យផលល្អមកវិញ ហើយទង្វើបាបនឹងផ្ដល់ផលអាក្រក់។ រឿងនេះជាសច្ចដែលមិនអាចប្រកែកបានដែលមានចែងច្បាស់ក្នុងពុទ្ធចក្រ។ 

តែក៏មានមនុស្សជាច្រើនជឿថា បុណ្យអាចយកទៅទូទាត់បាបបាន ដែលមានន័យថាបើជ្រុលធ្វើបាបមួយភាគ អាចធ្វើបុណ្យមួយភាគវិញដើម្បីជម្រះបាប។ តែតាមពុទ្ធចក្រ បុណ្យនិងបាបមិនអាចទូទាត់គ្នាបានទេ។

បុណ្យ និងបាបជាសភាវៈពីរដាច់ពីរគ្នា។ ទង្វើល្អដូចជាការជួយអ្នកដទៃបង្កើតបានជាបុណ្យ ហើយផ្ដល់មកវិញដោយផលល្អ រីឯទង្វើអាក្រក់ដូចជាការជាន់ឈ្លី កេងប្រវ័ញ្ចអ្នកដទៃបង្កើតបានជាបាប ហើយនឹងផ្ដល់មកវិញនូវផលអាក្រក់ចៀសពុំរួច។

តាមពុទ្ធចក្រ បើយើងធ្វើទាំងល្អផងនិងអាក្រក់ផង នោះយើងនឹងទទួលបានទាំងផលល្អនិងអាក្រក់វិញ ដូចជាទឹកមួយកែវមានប្រេងនិងទឹក គឺលទ្ធផលវាមិនអាចក្លាយជាល្បាយនៃប្រេងនិងទឹកទេ គឺវានៅតែជាសារធាតុពីរមិនរលាយចូលគ្នា។

សាធុជនភាគច្រើនតែងមើលរំលងនូវក្រឹត្យក្រមនេះ ហើយតែងមិនចាប់អារម្មណ៍ធ្វើបុណ្យដោយសារមិនសូវមើលឃើញផលជាក់ស្ដែងភ្លាមៗ ហើយចូលចិត្តធ្វើបាបដោយសារបានផលចំណេញច្រើនហើយមិនឃើញទទួលបាបកម្មភ្លាមៗ។

ក្រោយធ្វើបាបគេតែងគិតថាចាំធ្វើបុណ្យលាងវិញ លុះត្រាពេលរងកម្មទើបភ្ញាក់ខ្លួនភ្លឺភ្នែក ហើយសួរថាហេតុអ្វីបុណ្យដែលខ្លួនបានសាងមិនមកជួយខ្លួនផង???

ទោះយ៉ាងណាគ្មាននរណាអាចដឹងថាពេលណាទើបបុណ្យនិងបាបឱ្យផលមក និងឱ្យផលប៉ុន្មានទេ តែអ្វីដែលច្បាស់គឺវានឹងឱ្យផលមកដោយចៀសមិនរួច (តាមពុទ្ធចក្រ អាចផ្ដល់ជាតិនេះឬជាតិមុខ ហើយបើតាមវិទ្យាសាស្ដ្រគឺឱ្យផលជាការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តដោយការធ្វើបាបនិងការសប្បាយចិត្ដដោយការធ្វើបុណ្យ) ហើយវាមិនអាចស៊ីសងគ្នាបានទេ។

បើយើងធ្វើបុណ្យច្រើនប៉ុនភ្នំឬសមុទ្រនោះនឹងទទួលបានផលល្អទាំងនោះមកវិញទៅថ្ងៃមុខឬជាតិមុខ និងសេចក្ដីសុខផ្លូវចិត្តនៅពេលនេះផ្ទាល់ តែបើធ្វើអាក្រក់ប៉ុនក្រចកនោះនឹងទទួលផលអាក្រក់ប៉ុនក្រចកមកវិញចៀសមិនផុតទោះបុណ្យប៉ុនភ្នំក៏លាងមិនជ្រះ ហើយវិបត្តិផ្លូវចិត្តនឹងអន្ទោលតាមប្រាណរហូត។

ហេតុនេះបើចង់ទទួលផលល្អទៅថ្ងៃមុខត្រូវធ្វើតែអំពើល្អ ដោយចៀសអំពើអាក្រក់តាមដែលអាចធ្វើបាន។ បើទោះផលនៃទង្វើល្អមកដល់ពេលខាងមុខ តែចិត្តដែលជ្រះថ្លាក្រោយធ្វើអំពើល្អវានៅជាប់នឹងយើងជានិច្ច ហើយចិត្តដែលហ្មងសៅក្រោយធ្វើអំពើបាបក៏នៅលងជាប់ខ្លួនយើងជានិច្ចដែរមុននឹងផលបាបមកដល់៕

មតិយោបល់

ពេញនិយម