សម្ដីមាសខុងជឺ៖ ឧស្សាហ៍ខុសរឿង ៥ ប្រការ ទោះប្រឹងប្រែងយ៉ាងណាក៏ឆ្លងមិនផុតពីក្រ និងបរាជ័យ!!!
Connect with us

បែបផែនជីវិត

សម្ដីមាសខុងជឺ៖ ឧស្សាហ៍ខុសរឿង ៥ ប្រការ ទោះប្រឹងប្រែងយ៉ាងណាក៏ឆ្លងមិនផុតពីក្រ និងបរាជ័យ!!!

ថ្ងៃនេះ Anarchak សូមបន្តលើកឡើងអត្ថបទទាក់ទងនឹងទស្សនៈជីវិតដែលមានប្រយោជន៍ដល់ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ ជាទូទៅយើងតែឮការដាស់តឿនអំពីការប្រឹងប្រែង ឧស្សាហ៍ព្យាយាមដើម្បីសម្រេចបានជោគជ័យធំៗ។

តែតាមពិតទៅការប្រឹងប្រែងខុសបែបបទក៏មិនប្រាកដថាជោគជ័យដែរ។ ជាក់ស្ដែងទស្សនវិទូិចិនដ៏ល្បីល្បាញ ខុងជឺ បានបន្សល់ទុកបណ្ដាំ ៥ ចំណុចទាក់ទងនឹងរឿងឧស្សាហ៍ខុសរឿងនេះដែលនាំឱ្យយើងនៅតែក្រ (ទ្រព្យនិងសេចក្ដីសុខ)៖

ប្រការ​ ១៖ ប្រឹងប្រែងដោយគ្មានគម្រោងការច្បាស់លាស់

ការប្រឹងប្រែងធ្វើការតែគ្មានផែនការច្បាស់លាស់ ដូចជាគម្រោងវែង និងខ្លី ហាក់ដូចជាទូកដែលរសាត់ទៅមុខគ្មានគោលដៅអញ្ជឹង។​ ចុងក្រោយគឺមិនដឹងលទ្ធផលនៅឯណា ទេបានត្រឹមតែហត់អត់អំពើ។

ហេតុនេះគួរចេះរៀបចំបែងចែកលំដាប់ថ្នាក់ ឬភាពសំខាន់នៃការងារ និងរៀបចំផែនការទៅតាមសភាពជាក់ស្ដែង។

ប្រការ​ ២៖ ធ្វើការគ្មានពេលសម្រាក

មនុស្សជាច្រើនក្នុងយុគសម័យទំនើបនេះ ព្យាយាមប្រណាំងប្រជែងគ្នាការ​ធ្វើ​ការរំលង​អាធ្រាត្រ ចូល​គេង​យប់​ជ្រៅយឺត តែបែរជា​​ប្រញាប់​ក្រោក។ ការខំហួសប្រមាណនេះតាមពិតមិនសូវមានគុណភាពទេ គឺមានតែបរិមាណ។

នោះព្រោះតែការបង្ខំខួរក្បាលសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់ នឹង​បំផ្លាញសមត្ថភាព​​ច្នៃ​ប្រឌិត​ថ្មី​ៗ ហើយក៏ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផងដែរ។

ប្រការ​ទី​៣៖ ខំប្រឹងតែខុសពេលខុសវេលា

ការខំប្រឹងធ្វើការក៏មិនមែនចេះតែធ្វើទៅខុសពេលវេលាដែរ គឺត្រូវយល់ដឹងពីកាលៈទេសៈឱ្យច្បាស់ព្រោះពេលខ្លះការងារល្អតែពេលវេលាមិនអំណោយផលក៏លទ្ធផលមិនល្អទៅតាមនោះដែរ។

ប្រការទី៤៖ ខំប្រឹងទាំងមិនមានឆន្ទៈ

ការខំប្រឹងប្រែងធ្វើការដោយមិនមានឆន្ទៈ ដោយសារយើងគ្មានចំណង់ ឬគ្មានការចូលចិត្តនឹងការងារក៏មិនអាចទទួលបានលទ្ធផលល្អដែរ។ ហេតុនេះដំបូងបំផុតត្រូវដឹងថាការងារដែលយើងធ្វើជាការងារដែលយើងចង់ និងមានប្រយោជន៍ចំពោះខ្លួន អ្នកដទៃ និងសង្គម។

ប្រការ​ ៥៖ ធ្វើការលែងស្គាល់គ្រួសារ បងប្អូនមិត្តភក្ដិ៖

ធ្វើការជារឿងចាំបាច់ តែបើឧស្សាហ៍ដល់ថ្នាក់ភ្លេចប្រពន្ធកូន គ្រួសារ សាច់ញាតិ មិត្តភក្ដិហើយនោះ គឺកំពុងតែនាំខ្លួនទៅផ្លុវខុសហើយ។ ព្រោះជោគជ័យនៃការងារត្រូវផ្សារភ្ជាប់នឹងសេចក្ដីសុខជាមួយមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់។

ត្រូវចាំពាក្យមួយឃ្លាថា ពេលយើងឈឺមិនមែនការងារឬចៅហ្វាយយើងជាអ្នកមកថែទាំយើងទេ គឺមានតែគ្រួសារ និងមិត្តភក្ដិនេះហើយ៕

ចុចអាន៖ អប់រំផ្លូវចិត្ត៖ នេះជាជំងឺដ៏សាហាវដែលកើតចេញពីខ្លួនយើងហើយស៊ីបំផ្លាញទាំងយើងនិងអ្នកជុំវិញ!

ចុចអាន៖ ព្រះពុទ្ធទ្រង់កំពុងទេសនាស្រាប់តែបុរសម្នាក់ស្រែកគំហកដាក់ទ្រង់ តែទ្រង់តបមួយឃ្លាបុរសនោះបាត់មាត់ឈឹង!

អត្ថបទល្អផ្សេងទៀត៖ ព្រះពុទ្ធទ្រង់ប្រើកូនសិស្សទៅដងទឹកពីបឹងតែបឹងសុទ្ធតែកករ តែទ្រង់ប្រើវិធីចិត្តសាស្ដ្រងាយៗអាចឱ្យកូនសិស្សភ្លឺភ្នែក!

ថ្ងៃមួយព្រះពុទ្ធទ្រង់កំពុងព្រះនិមន្តទៅភូមិមួយឆ្ងាយជាមួយនឹងកូនសិស្សរបស់ទ្រង់ម្នាក់។ ទ្រង់និងកូនសិស្សបាននិមន្តកាត់បឹងមួយ។ ព្រះពុទ្ធមានពុទ្ធដីកាទៅកូនសិស្សថា “អាត្មាស្រេកទឹកណាស់។ សូមយកទឹកឱ្យអាត្មាពីបឹងទីនោះមកគ្រាន់នឹងឆាន់”។

កូនសិស្សបានចុះទៅបឹងនោះ ក៏ប៉ុន្តែបឹងនោះពោរពេញដោយអ្នកភូមិកំពុងបោកខោអាវក្នុងទឹក និងមានទាំងគោ រទេះសេះចតនៅមាត់បឹងផង។ ហេតុនេះទឹកបឹងនោះពោរពេញដោយកករកខ្វក់មិនអាចយកមកទទួលទានឬឆាន់បានទេ។

កូនសិស្សទ្រង់ក៏ត្រឡប់មកវិញនិងរ៉ាយរ៉ាប់តាមដំណើររឿង ដោយមិនអាចយកទឹកនោះមកបានដោយសារតែវាកខ្វក់ពេក។

ក្រោយព្រះសណ្ដាប់ ព្រះពុទ្ធមានពុទ្ធដីកាថាតបឱ្យកូនសិស្សនោះយកទឹកខ្លះៗពីបឹងនោះមកក្រោមគ្រាន់លាងជម្រះកាយសិន។

បន្ទាប់ពីនោះពេលរសៀលជ្រេបន្តិច ព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាសបង្គាប់ឱ្យកូនសិស្សទៅបឹងនោះម្ដងទៀត ដើម្បីយកទឹកមកឆាន់។ កូនសិស្សបានត្រឡប់ទៅបឹងវិញ ប៉ុន្ដែលើកនេះទឹកមានសភាពថ្លាល្អគ្មានភក់ជ្រាំទេ។

នោះក៏ដោយសារក្រោយពេលដែលអ្នកភូមិតនិងរទេះសេះបរចេញអស់ទៅ ភក់ទាំងនោះបានធ្លាក់ទៅបាតបឹងហើយទឹកនៅខាងលើក៏ថ្លាឆ្វង់ ដូច្នេះកូនសិស្សក៏អាចស្រង់យកទឹកទៅប្រគេនថ្វាយព្រះពុទ្ធ។

ព្រះពុទ្ធបានសម្លឹងមើលទៅក្នុងទឹក និងមានពុទ្ធដីកាដាស់តឿនថា “ឃើញទេ!ទោះបីជាទឹកមានកករ យ៉ាងណា រង់ចាំបន្តិចទៅឱ្យទឹកស្ងប់សិន ហើយភក់និងកករទាំងនោះនឹងធ្លាក់ទៅបាតបឹងដោយខ្លួនវា។”

“ពេលនេះយើងអាចទទួលបានទឹកថ្លាឆ្វង់មួយផ្ដិល ហើយមិនបាច់ប្រឹងប្រែងឡើយដោយគ្រាន់តែមានការអត់ធ្មត់ប៉ុណ្ណោះ! “។

តម្លៃអប់រំ ៖ បញ្ហាខ្លះនៅក្នុងជីវិតត្រូវការការដោះស្រាយភ្លាមៗមិនអាចបង្អែរបង្អន់បាន តែក៏មានបញ្ហាខ្លះត្រូវការតែពេលវេលានិងការអត់ធ្មត់រង់ចាំឱ្យវារលាយបាត់ទៅប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ដូចជា ការខឹងក្រេវក្រោធ ឬក៏ពេលវេលានៃការធ្វើការមិនអំណោយផលជាដើម។

យើងមិនចាំបាច់ទៅប្រឹងប្រែងអ្វីច្រើននាំតែកាន់តែថ្លោះធ្លោយ តែគ្រាន់តែរង់ចាំអត់ធ្មត់ឱ្យអារម្មណ៍ខឹងនោះឬក៏ពេលវេលាមិនអំណោយផលនោះវារលត់បន្តិចម្ដងៗសឹមប្រឹងប្រែងដោះស្រាយជាក្រោយទើបសម្រេចបានលទ្ធផលល្អនិងលឿន៕

មតិយោបល់

Trending

Copyright © 2019 ANARCHAK